Even voorstellen:
Mijn naam is Joyce Charité en ik ben geboren in 1964. 
In 2005 heb ik Organisatieadviesbureau Luce Clarius opgericht. Sindsdien ben ik werkzaam als adviseur en coach en af en toe als logodesigner en tekstschrijver. Mijn kracht ligt in het begeleiden van ontwikkelingsprocessen, zowel op het persoonlijke vlak als bij organisaties. 

Na het doorlopen van het VWO heb ik enkele jaren diverse banen gehad, maar in 1990 kwam een oud verlangen naar boven om les te geven en  besloot ik hieraan gehoor te even: ik startte met een opleiding aan de PABO. Na twee jaar intensief te hebben ingevallen op verschillende scholen, vond ik dat ik onvoldoende werd uitgedaagd in mijn werk als leerkracht en nam ik het besluit om met deze opleiding te stoppen. Zoals ieder ander mens moest ik zorgen voor 'brood op de plank' en al snel kon ik aan de slag als administratieve kracht bij het Duinwaterbedrijf (thans Dunea) in Den Haag. Dat deze baan uiteindelijk zou leiden tot het oprichten van mijn eigen bedrijf, daar had ik toen nog geen enkel vermoeden van. Binnen deze organisatie had ik verschillende functies en om meer betrokken te zijn bij de toekomst van dit bedrijf werd ik in 1996 lid van de ondernemingsraad. 

Mijn persoonlijke bewustwording vond vooral plaats in die tijd en met name in de zeer roerige jaren als eerste vrouwelijke voorzitter van een 13-koppige Ondernemingsraad binnen de waterleidingsector ten tijde van een grootscheepse reorganisatie. Het samenbrengen van belangen van werknemers, vakbonden en de organisatie vraagt om een strategische, open communicatie en een heldere kijk. Het 'vertalen' van de belangen van jouw eigen partij om te zorgen dat deze belangen gedeeld  werden door andere partijen vond ik een ware sport. Ik leerde mijn talenten kennen en natuurlijk ook mijn zwakheden. In diezelfde periode was ik vicevoorzitter van de bedrijfsledengroep van de vakbond en ook in die rol werd mij duidelijk dat directe, begrijpelijke communicatie met de achterban en de leden essentieel is.  Luisteren, vragen stellen, weer luisteren en praten bleken de sleutels tot helderheid in welke situatie dan ook.

Vanuit de medezeggenschapstrajecten kwam ik in aanraking met individuele begeleiding van mensen. In de eerste instantie ging het om zakelijke belangenbehartiging, maar later, toen ik als adviseur werkte voor een paramedisch centrum werd ik steeds vaker gevraagd om mensen te begeleiden bij persoonlijke trajecten. Therapeuten, startende ondernemers en cli?nten van het paramedisch centrum klopten regelmatig aan mijn deur voor begeleiding en ondersteuning. Deze ?training-on-the-job? heeft mij veel gebracht, want ik rolde letterlijk het vak in van personal coach. 

De afgelopen jaren ben ik veel gevraagd door mensen voor ondersteuning bij persoonlijke problematieken en in de relationele sfeer. Dit varieert van hulp bij echtscheidingstrajecten (zowel praktisch als emotioneel), begeleiding bij gedragsproblemen, timemanagement (hoe organiseer ik mijn leven en mijn werk) tot mensen die een carri?re-switch willen maken. Wat alle mensen gemeen hebben met wie ik in gesprek ben, is dat iedereen graag meer grip op het leven wil krijgen. Ik werk met zowel kinderen als met volwassenen, en doordat mijn werkzaamheden op zoveel verschillende gebieden plaatsvinden -maar die veelal toch liggen in de persoonlijke sfeer- ben ik me steeds meer gaan richten op lifecoaching. Tenslotte kun je zeggen dat ik mensen begeleid op hun persoonlijk levenspad; ik wandel graag een stukje mee. 

Mijn werkterrein is dus 'het leven'. Een breed vlak met vele facetten, met alle emoties die daarbij horen en omdat het altijd om mensen gaat en hun ontwikkeling, enorm interessant. Ik geniet steeds weer als ik zie dat mensen durven te luisteren naar hun diepste wensen en de balans in zichzelf ?n in het leven weten (terug) te vinden.